आइतबार नोभेम्बर 1, 2026
“हामी परमप्रभुको प्रशंसा गरौ, किनभने उहाँ भलो हुनुहुन्छ। उहाँको स्नेहपूर्ण करूणा अनन्तसम्म रहनेछ।”
“O give thanks unto the Lord; for he is good: for his mercy endureth for ever.”
5. तिमीहरू परमेश्वरका पुत्रहरू हौ, त्यसैकारण तिमीहरूलाई उहाँले अर्ती दिनुहुन्छ। तिमीहरूले उहाँका शब्दहरू भुलेका छौ मेरो छोरा! परमेश्वरको अनुशासन हल्कासित नलेऊ, तिमी हताश नबन, जब प्रभुले तिमीहरूलाई सुधार्नुहुन्छ।
6. प्रभुले जसलाई प्रेम गर्नुहुन्छ, उहाँले तिनीहरूलाई अनुशासित गर्नुहुन्छ जसलाई आफ्नो छोरा ठान्नुहुन्छ प्रत्येकलाई उहाँ दण्ड दिनुहुन्छ।’
7. त्यसैले हरेक दुखलाई पिताको अनुशासन सम्झेर सहनु पर्छ। जसरी पिताले पुत्रलाई सजाय दिन्छन् उसरी परमेश्वरले पनि तिमीलाई सजाय दिनुहुन्छ। सबै छोराहरूले आफ्ना पिताबाट सजाय पाउँछन्।
8. हरेक छोराले जस्तो तिमीले कहिल्यै सजाय पाएका छैनौ भने तिमी खास छोरा नै होइनौ।
28. यसर्थ, हामी कृतज्ञ बन्नुपर्छ किनकि हामीले एउटा राज्य पाउँदैछौं जो हल्लिन सक्दैन। अनि हामीले उहाँलाई प्रसन्न तुल्याउने तरिकाले आदर र भयले पूज्नुपर्छ।
5. And ye have forgotten the exhortation which speaketh unto you as unto children, My son, despise not thou the chastening of the Lord, nor faint when thou art rebuked of him:
6. For whom the Lord loveth he chasteneth, and scourgeth every son whom he receiveth.
7. If ye endure chastening, God dealeth with you as with sons; for what son is he whom the father chasteneth not?
8. But if ye be without chastisement, whereof all are partakers, then are ye bastards, and not sons.
28. Wherefore we receiving a kingdom which cannot be moved, let us have grace, whereby we may serve God acceptably with reverence and godly fear.
पाठ सेर्मन
1 परमप्रभु अमित्तैको छोरा योनासंग बोल्नुभयो। परमप्रभु भन्नुहुन्छ,
2 निनवे एउटा ठुलो शहर हो, त्यहाँका मानिसहरुले दुष्ट कर्महरू गरिरहेको बिषयमा मैले सुनेकोछु। यसकारण, तिमी त्यो शहरमा जाऊ, अनि त्यहाँका मानिसहरुलाई ती नराम्रा कामहरु छोडिदेऊ भनी भन।
3 योनाले परमेश्वर को कुरा मानेनन्। यशैकारण योना परमप्रभुबाट टाढा कतै भाग्ने प्रयास गरे। त्यसैले उनी यापो तिर गए। योना एउटा जहाजमा चढे जुन र्तशिशतिर जाँदै थियो। योनाले आफ्नो यत्राको निम्ति पैसा दियो अनि जहाजभित्र गएर बस्यो। योनाको इच्छा थियो कि उनी त्यो जहाजमा अरु मानिसहरुसितै र्तशिश जाने अनि परमप्रभुबाट कतै टाढा भाग्ने।
4 तर परमप्रभुले समुद्रमा भयानक तूफान उठाउनु भयो, समुद्रमा प्रचन्ड आँधी उठेर जहाजलाई त्यसले नाश गर्ला जस्तो भयो।
5 मानिसहरु चाहन्थे कि त्यो जहाज बचाउनको निम्ति त्यसलाई हलुका बनाउँ, त्यसैले जहाजको सबै सामानहरु उठाएर समुद्रमा फ्याँकन थाले। मल्लाहरु धेरै डराएका थिए, प्रत्येक मानिसहरुले आ-आफ्नो देवताहरुलाई प्रार्थना गर्न थाले।योना जहाजको भित्रि भागमा गएर सुतिरहेका थिए।
6 त्यसैले जहाजका कप्तानहरु तिनीकहाँ आएर भने, “ए सुतुवा, तिमी के गर्दैछौ? उठेर तिम्रा परमेश्वरलाई पुकार, सायद परमेश्वले हाम्रो प्रार्थना सुन्नु हुन्छ र हामी नष्ट हुनेछैनौं।
7 अनि तिनीहरु आपस मा भन्नलागे, “कसको कारणले गर्दा यो आपद हामीमाथि आइपर्न लागेको होला त्यो चिठ्ठा हालेर हेरौं। यसो भनेर तिनीहरुले चिठ्ठाहालेर हेरे, चिठ्ठा योनाको नाउँमा पर्यो।
8 मानिसहरुले योनालाई भने, तिम्रो कारणले गर्दा यस्तो ठुलो आपद् हामीमाथि आयो! यसकारण हामीले के गर्यौं? तिम्रो काम केहो? तिमी कहाँबाट आएका हौ? तिम्रो देश कुन हो? अनि तिमी कुन जातिका हौ?
9 अनि योनाले मानिसहरुलाई भने, म हिब्रू हुँ। स्वर्गका परमप्रभु परमेश्वरको आरधना गर्दछु। उहाँ परमेश्वर हुनुहुन्छ जसले समुद्र अनि पृथ्वी सृष्टि गर्नुभयो।
10 योनाले मानिसहरुसंग भने, मानिसहरुले यो कुरा थाहा पाए कि तिनी परमप्रभुबाट टाढा भाग्दैछन्। तब तिनीहरु अत्यन्तै डराए। अनि मानिसहरुले योनालाई सोधे, “तिमिले आफ्नो परमेश्वरको बिरुद्धमा किन नराम्रो काम गर्यौ?
11 उता आँधी तुफान र समुद्रको छाल झन-झन बढ्दै थियो। त्यसैकारण योनालाई मानिसहरुले भने, हामीले आफ्नो सुरक्षाको निम्ति के गर्नु पर्छ? समुद्रलाई शान्तगर्न को निम्ति हामीले तिमीसंग के गर्नु पर्छ?
12 योनाले मानिसहरुलाई भने, म जान्दछु मेरो कारणले नै समुद्रमा तुफान आएको हो, यसकारण तिमीहरुले मलाई समुद्रमा फ्याँकिदेऊ अनि तूफान शान्त भइहाल्छ।
15 तब तिनीहरुले योनालाई उचालेर समुद्रमा फालिदिए र समुद्र शान्त भयो।
16 तब ती मानिसहरुले परमप्रभुको अत्यन्तै डर मान्न थाले र परमप्रभुको निम्ति भाकल गरे अनि बलिदान चढाए।
17 अनि योनालाई निल्न परमप्रभुले एउटा ठुलो माछालाई खटाउनु भयो, र तिन दिन र तिन रात योना त्यस माछाको पेटभित्र रहे।
1 Now the word of the Lord came unto Jonah the son of Amittai, saying,
2 Arise, go to Nineveh, that great city, and cry against it; for their wickedness is come up before me.
3 But Jonah rose up to flee unto Tarshish from the presence of the Lord, and went down to Joppa; and he found a ship going to Tarshish: so he paid the fare thereof, and went down into it, to go with them unto Tarshish from the presence of the Lord.
4 But the Lord sent out a great wind into the sea, and there was a mighty tempest in the sea, so that the ship was like to be broken.
5 Then the mariners were afraid, and cried every man unto his god, and cast forth the wares that were in the ship into the sea, to lighten it of them. But Jonah was gone down into the sides of the ship; and he lay, and was fast asleep.
6 So the shipmaster came to him, and said unto him, What meanest thou, O sleeper? arise, call upon thy God, if so be that God will think upon us, that we perish not.
7 And they said every one to his fellow, Come, and let us cast lots, that we may know for whose cause this evil is upon us. So they cast lots, and the lot fell upon Jonah.
8 Then said they unto him, Tell us, we pray thee, for whose cause this evil is upon us; What is thine occupation? and whence comest thou? what is thy country? and of what people art thou?
9 And he said unto them, I am an Hebrew; and I fear the Lord, the God of heaven, which hath made the sea and the dry land.
10 Then were the men exceedingly afraid, and said unto him, Why hast thou done this? For the men knew that he fled from the presence of the Lord, because he had told them.
11 Then said they unto him, What shall we do unto thee, that the sea may be calm unto us? for the sea wrought, and was tempestuous.
12 And he said unto them, Take me up, and cast me forth into the sea; so shall the sea be calm unto you: for I know that for my sake this great tempest is upon you.
15 So they took up Jonah, and cast him forth into the sea: and the sea ceased from her raging.
16 Then the men feared the Lord exceedingly, and offered a sacrifice unto the Lord, and made vows.
17 Now the Lord had prepared a great fish to swallow up Jonah. And Jonah was in the belly of the fish three days and three nights.
1 योनाले माछाको पेटभित्रबाट परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरलाई प्रार्थना गरे।
2 उनले भने, मेरो कष्टको कारणले मैले परमप्रभुलाई प्रार्थना गरें अनि उहाँले मलाई उत्तर दिनुभयो। मृत्युको संसारदेखि म कराएँ, र तपाईंले मेरो बिन्ति सुन्नुभयो।
9 तर म धन्यवादको स्तुति सहित तपाईंमा बलिदान चढाउने छु, मैले जेकुराको भाकल गरेको छु सो पुरा गर्नेछु। उद्धार परमप्रभुबाटै हुन्छ।
10 तब परमप्रभुले माछालाई आज्ञा गर्नुभयो, र त्यले योनालाई किनारामा उगेलिदियो।
1 Then Jonah prayed unto the Lord his God out of the fish’s belly,
2 And said, I cried by reason of mine affliction unto the Lord, and he heard me; out of the belly of hell cried I, and thou heardest my voice.
9 I will sacrifice unto thee with the voice of thanksgiving; I will pay that that I have vowed. Salvation is of the Lord.
10 And the Lord spake unto the fish, and it vomited out Jonah upon the dry land.
1 त्यसपछि परमप्रभुले योनालाई फेरि भन्नुभयो,
2 तिमी निनवेको ठूलो शहरमा जाऊ अनि म जे कुरा तिमीलाई बताउँछु सो त्यहाँ प्रचार गर।
3 यसैले योना उठे अनि परमप्रभुको आज्ञा पालन गर्दै निनवेमा गए। निनवे साह्रै ठुलो शहर थियो, त्यो पार गर्न तिन दिन लाग्थ्यो।
4 योना शहरको मध्य भागमा गए अनि मानिसहरुलाई प्रचारगर्न शुरु गरे। योनाले भने, चालिस दिन पछि निनवे शहर नाश हुनेछ।
5 परमेश्वरबाट त्यस्तो संदेश आएपछि निनवेका मानिसहरुले परमेश्वरमाथि विश्वास गरे। अनि तिनीहरु उपवास बसे र तिनीहरुले गरेका पापहरुका निम्ति सोच्न थाले। मानिसहरुले दुःख व्यक्त गर्नका निम्ति बिशेष प्रकारको वस्त्रहरु धरण गरे। शहरको सबै साना-ठूलाहरुले यसै गर्न थाले।
6 निनवेका राजाले यो समचार सुने अनि उनले पनि आफ्नो नराम्रो कर्मका निम्ति शोक मनाए। यसको निम्ति राजाले आफ्नो सिंहासन त्यागे। उनले आफ्नो राज वस्त्र त्यागे र आफ्नो दुःख व्यक्त गर्न शोक वस्त्र लगाए। त्यसपछि राजा धुलोमा बसे।
10 मानिसहरुले जुन कुरा गरेकाथिए त्यो परमेश्वरले देख्नु भयो। कसरि तिनीहरु आफ्ना कुकर्मबाट फर्किएर आए। त्यसैले परमेश्वरले आफ्नो इच्छा बद्लिनुभयो, अनि तिनीहरुमाथि जुन आपत्ति ल्यउन सोच्नु भएको थियो सो गर्नु भएन। परमेश्वरले मानिसलाई दण्ड दिनु भएन।
1 And the word of the Lord came unto Jonah the second time, saying,
2 Arise, go unto Nineveh, that great city, and preach unto it the preaching that I bid thee.
3 So Jonah arose, and went unto Nineveh, according to the word of the Lord.
4 And Jonah began to enter into the city a day’s journey, and he cried, and said, Yet forty days, and Nineveh shall be overthrown.
5 So the people of Nineveh believed God, and proclaimed a fast, and put on sackcloth, from the greatest of them even to the least of them.
6 For word came unto the king of Nineveh, and he arose from his throne, and he laid his robe from him, and covered him with sackcloth, and sat in ashes.
10 And God saw their works, that they turned from their evil way;
1 येशू जैतून डाँडामा जानुभयो।
2 बिहानै येशू मन्दिर तर्फ र्फकनुभयो। सबै मानिसहरू येशूकहाँ आए। येशू बस्नु भयो र तिनीहरूलाई सिकाउनु भयो।
3 शास्त्रीहरू र फरिसीहरूले एकजना आइमाईलाई त्यहाँ ल्याए। त्यस आइमाईले व्यभिचार गरिररहेको बेला समातिएकी थिई। ती यहूदीहरूले त्यस आइमाईलाई बलजफ्ती जनसमूह समक्ष ल्याए।
4 तिनीहरूले येशूलाई भने, “गुरूज्यू, यस आइमाई पर-पुरुषसँग व्याभिचार सम्बन्धमा रहेको बेला समातिई।
5 मोशाको व्यवस्थाले आज्ञा गर्दछ कि यस्तो आइमाईलाई ढुङ्गाले हानेर मार्नु पर्छ। अब तपाईं के भन्नु हुन्छ?
6 यहूदीहरूले येशूलाई जालमा पार्नुका निम्ति त्यस्ता प्रश्नहरू गरिरहेका थिए। तिनीहरू येशूले गल्ती कुरा गरोस् भन्ने चाहन्थे ताकि तिनीहरूले उहाँलाई आरोप लगाउन सकुन। तर येशू निहुरनु भयो र आफ्नो औंलाले जमीनमा लेख्न थाल्नु भयो।
7 यहूदीहरूले लगातार त्यही प्रश्न येशूलाई सोधिरहे। तब येशू उभिनु भयो अनि भन्नुभयो, तिमीहरू माझमा कुनै एक मानिस जो पाप रहित छ त्यो मानिसले उसलाई प्रथम ढुङ्गा हान्ने।
8 तब फेरि येशू निहुँरनु भयो र जमीनमा लेख्नु भयो।
9 जब येशूले भनेको तिनीहरूले सुने तिनीहरू एक पछि अर्को गर्दै त्यहाँबाट जान थाले। बूढा मानिसहरूले पहिला छाडे र त्यसपछि अरूअरूले छाड्दै गए। येशू एक्लो छाडिनु भयो त्यस आइमाईसंग। त्यस आईमाई उहाँ समक्ष उभिरहेकी थिई।
10 येशू उठनु भयो अनि तिनलाई सोध्नु भयो, “नारी, तिनीहरू कहाँ छन्? तिनीहरू कसैले तिमीलाई दोषी ठहराउन सकेनन्?
11 उसले भनी, महोदय, मलाई कसैले दोषी ठहरयाउन सकेन। तब येशूले भन्नुभयो, तब म पनि तिमीलाई दोषी ठहरयाउँदिन, तिमी जान सक्छौ, तर फेरि पाप नर्गनू।
1 Jesus went unto the mount of Olives.
2 And early in the morning he came again into the temple,
3 And the scribes and Pharisees brought unto him a woman taken in adultery; and when they had set her in the midst,
4 They say unto him, Master, this woman was taken in adultery, in the very act.
5 Now Moses in the law commanded us, that such should be stoned: but what sayest thou?
6 This they said, tempting him, that they might have to accuse him. But Jesus stooped down, and with his finger wrote on the ground, as though he heard them not.
7 So when they continued asking him, he lifted up himself, and said unto them, He that is without sin among you, let him first cast a stone at her.
8 And again he stooped down, and wrote on the ground.
9 And they which heard it, being convicted by their own conscience, went out one by one, beginning at the eldest, even unto the last: and Jesus was left alone, and the woman standing in the midst.
10 When Jesus had lifted up himself, and saw none but the woman, he said unto her, Woman, where are those thine accusers? hath no man condemned thee?
11 She said, No man, Lord. And Jesus said unto her, Neither do I condemn thee: go, and sin no more.
10 परमप्रभु भन्नुहुन्छ, पर्वतहरू हराउन सक्छन्, अनि डाँडाहरू धूलो हुनसक्छन्, तर मेरो दया तिमीहरूबाट अलग हुनेछैन्। म तिमीहरूसँग शान्ति कायम गर्नेछु अनि यसको कहिल्यै अन्त हुनेछैन्। परमप्रभुले तिमीहरूमाथि दया दर्शाउनु हुन्छ। अनि उही परमेश्वरले यी कुराहरू भन्नुभयो।
10 For the mountains shall depart, and the hills be removed; but my kindness shall not depart from thee, neither shall the covenant of my peace be removed, saith the Lord that hath mercy on thee.
3 परमप्रभु भन्नुहुन्छ, मैले तिमीहरूलाई त्यस्तो प्रेमले प्रेम गरें जुन सर्वदा रहीरहन्छ।
3 Yea, I have loved thee with an everlasting love:
EOMके सृष्टिकर्ताले आफ्नै सृष्टिको निन्दा गर्नुहुन्छ?
Does the creator condemn His own creation?
दिव्य प्रेमले मानिसलाई सुधार्छ र निर्देशित गर्छ। मानिसहरूले क्षमा दिन सक्छन्, तर केवल यही दिव्य सिद्धान्तले मात्र पापीलाई रूपान्तरण गर्छ।
पापको परिणामस्वरुप दुःख भोग्नु नै पापलाई नष्ट गर्ने उपाय हो। भौतिक जीवन र पापप्रतिको विश्वास नष्ट नभएसम्म, पापमा पाइने भनिएको हरेक सुखले त्यसको तुलनामा अझ बढी पीडा दिनेछ। स्वर्ग—अर्थात् अस्तित्वको सामञ्जस्य—प्राप्त गर्न हामीले अस्तित्वको दिव्य सिद्धान्त बुझ्नुपर्छ।
"परमेश्वर प्रेम हुनुहुन्छ।" यसभन्दा बढी हामी माग्न सक्दैनौं, यसभन्दा उच्च हामी हेर्न सक्दैनौं र यसभन्दा पर हामी जान सक्दैनौं। परमेश्वरले आफ्नो दयाको याचना गरिए वा नगरिएअनुसार पापलाई क्षमा गर्नुहुन्छ वा दण्ड दिनुहुन्छ भनी ठान्नु भनेको प्रेमलाई गलत रूपमा बुझ्नु र प्रार्थनालाई गलत कार्यका लागि 'सुरक्षा-कवच' बनाउनु हो।
Divine Love corrects and governs man. Men may pardon, but this divine Principle alone reforms the sinner.
To cause suffering as the result of sin, is the means of destroying sin. Every supposed pleasure in sin will furnish more than its equivalent of pain, until belief in material life and sin is destroyed. To reach heaven, the harmony of being, we must understand the divine Principle of being.
"God is Love." More than this we cannot ask, higher we cannot look, farther we cannot go. To suppose that God forgives or punishes sin according as His mercy is sought or unsought, is to misunderstand Love and to make prayer the safety-valve for wrong-doing.
भौतिक नियमको पालनाले आध्यात्मिक नियमको पूर्ण पालनामा बाधा पुर्याउँछ — त्यो नियम जसले भौतिक अवस्थाहरूमाथि विजय प्राप्त गर्छ र जड पदार्थलाई 'चेतना' को अधीनमा ल्याउँछ। नश्वर मानिसहरू बिरामीलाई निको पार्न ईश्वरीय चेतनासँग याचना गर्छन्, तर तुरुन्तै भौतिक उपायहरू अपनाएर त्यस चेतनाको सहायतालाई अस्वीकार गर्छन्; यसरी उनीहरू आफ्नै र आफ्ना प्रार्थनाहरूको विरुद्धमा काम गर्छन् तथा चेतनाको पवित्र शक्तिलाई व्यवहारमा उतार्ने मानिसको ईश्वरीय क्षमतालाई नै नकार्छन्।
Obedience to material law prevents full obedience to spiritual law, — the law which overcomes material conditions and puts matter under the feet of Mind. Mortals entreat the divine Mind to heal the sick, and forthwith shut out the aid of Mind by using material means, thus working against themselves and their prayers and denying man's God-given ability to demonstrate Mind's sacred power.
यदि हामी उहाँको आज्ञा नमानिकन बाँचिरहेका छौं भने, परमेश्वर असल हुनुभए तापनि हामीले कुनै सुरक्षाको महसुस गर्नु हुँदैन।
If living in disobedience to Him, we ought to feel no security, although God is good.
थकान र रोग निम्त्याउने भनिएका नियमहरू उहाँका नियमहरू होइनन्, किनकि सत्यको वास्तविक र एकमात्र सम्भावित कार्य भनेको सामञ्जस्यको सिर्जना गर्नु हो। प्रकृतिका नियमहरू नै आत्माका नियमहरू हुन्; तर मानिसहरू प्रायः त्यसलाई नै नियम मान्दछन् जसले आत्माको शक्तिलाई ओझेलमा पार्छ। ईश्वरीय चेतनाले मानिसको पूर्ण आज्ञाकारिता, स्नेह र शक्तिको उचित माग गर्दछ। यसमा अन्य कुनै पनि गौण निष्ठाका लागि ठाउँ हुँदैन। सत्यप्रतिको आज्ञाकारिताले मानिसलाई शक्ति र सामर्थ्य प्रदान गर्छ, जबकि असत्य वा भ्रमसमक्ष झुक्नाले शक्तिको ह्रास गराउँछ।
The supposed laws which result in weariness and disease are not His laws, for the legitimate and only possible action of Truth is the production of harmony. Laws of nature are laws of Spirit; but mortals commonly recognize as law that which hides the power of Spirit. Divine Mind rightly demands man's entire obedience, affection, and strength. No reservation is made for any lesser loyalty. Obedience to Truth gives man power and strength. Submission to error superinduces loss of power.
पश्चात्ताप र पीडाको हरेक अनुभूति, सुधारको हरेक प्रयास तथा हरेक असल विचार र कार्यले हामीलाई पापका लागि येशूले गर्नुभएको प्रायश्चित्त बुझ्न र त्यसको प्रभावकारिता बढाउन मद्दत गर्नेछन्; तर यदि कुनै पापी व्यक्ति केवल प्रार्थना र पश्चात्ताप गरिरहन्छ तर वास्तवमा पाप त्याग्दैन वा हृदय परिवर्तन गर्दैन भने, उसले त्यस प्रायश्चित्तमा — अर्थात् परमेश्वरसँगको मेलमिलापमा — खासै हिस्सा पाउँदैन; किनभने उसमा त्यो व्यावहारिक पश्चात्तापको अभाव हुन्छ जसले हृदयलाई रूपान्तरण गर्छ र मानिसलाई विवेकपूर्ण ईश्वरीय इच्छाअनुसार कार्य गर्न सक्षम बनाउँछ। जसले हाम्रा गुरुका शिक्षा र अभ्यासको ईश्वरीय सिद्धान्तलाई कम्तीमा पनि आंशिक रूपमा व्यवहारमा उतार्न सक्दैनन्, उनीहरूको परमेश्वरसँग कुनै सम्बन्ध हुँदैन।
Every pang of repentance and suffering, every effort for reform, every good thought and deed, will help us to understand Jesus' atonement for sin and aid its efficacy; but if the sinner continues to pray and repent, sin and be sorry, he has little part in the atonement, — in the at-one-ment with God, — for he lacks the practical repentance, which reforms the heart and enables man to do the will of wisdom. Those who cannot demonstrate, at least in part, the divine Principle of the teachings and practice of our Master have no part in God.
विश्वासले विश्वासकै नतिजा उत्पन्न गर्छ, र यसले निम्त्याउने परिणामहरू विश्वास कायम रहुन्जेलसम्म रहिरहन्छन् तथा ती विश्वासबाट अविभाज्य हुन्छन्। यसको समाधान समस्याको जरोसम्म पुग्नुमा निहित छ; अर्थात्, नश्वर विकार वा रोग उत्पन्न गर्ने गलत विश्वासलाई पहिचान गरी त्यसलाई अस्वीकारमार्फत हटाउनु नै यसको उपाय हो—गलत विश्वासलाई कहिल्यै 'नियम' को दर्जा नदिनु र त्यसको अधीनमा नबस्नु नै सही बाटो हो। सत्य, जीवन र प्रेम नै मानिसका लागि एकमात्र वैध र शाश्वत मागहरू हुन्; यिनै आध्यात्मिक नियम-निर्माताहरू हुन् जसले ईश्वरीय विधानहरूमार्फत आज्ञापालन गराउँछन्।
Belief produces the results of belief, and the penalties it affixes last so long as the belief and are inseparable from it. The remedy consists in probing the trouble to the bottom, in finding and casting out by denial the error of belief which produces a mortal disorder, never honoring erroneous belief with the title of law nor yielding obedience to it. Truth, Life, and Love are the only legitimate and eternal demands on man, and they are spiritual lawgivers, enforcing obedience through divine statutes.
"प्रभुसँग उपस्थित हुनु" भन्नाले केवल भावनात्मक परमानन्द वा विश्वास मात्र राख्नु होइन, बरु 'क्रिश्चियन साइन्स' मा प्रकट भएबमोजिम जीवनको वास्तविक प्रदर्शन र बोध गर्नु हो। "प्रभुसँग हुनु" भनेको परमेश्वरको नियमको पालना गर्नु तथा ईश्वरीय प्रेम—अर्थात् जड पदार्थद्वारा नभई 'आत्मा' द्वारा—पूर्ण रूपमा निर्देशित हुनु हो।
To be "present with the Lord" is to have, not mere emotional ecstasy or faith, but the actual demonstration and understanding of Life as revealed in Christian Science. To be "with the Lord" is to be in obedience to the law of God, to be absolutely governed by divine Love, — by Spirit, not by matter.
पश्चात्ताप, आध्यात्मिक बप्तिस्मा र नव-जीवनको माध्यमबाट मानिसहरूले आफ्ना भौतिक धारणाहरू र मिथ्या व्यक्तित्वलाई त्याग्छन्। "तिनीहरू सबैले मलाई [परमेश्वरलाई] चिन्नेछन् — सानादेखि ठूलासम्म सबैले" — यो केवल समयको कुरा हो। जड पदार्थका दाबीहरूलाई अस्वीकार गर्नु भनेको आत्माको आनन्द, मानवीय स्वतन्त्रता र शरीरमाथि अन्तिम विजय प्राप्त गर्ने दिशामा एउटा ठूलो पाइला हो।
स्वर्ग र सामञ्जस्य प्राप्त गर्ने एउटै मात्र मार्ग छ, र 'डिभाइन साइन्स' ले हामीलाई त्यो मार्ग देखाउँछ। त्यो मार्ग भनेको असल कुरा, परमेश्वर र उहाँको प्रतिविम्बबाहेक अन्य कुनै वास्तविकता नजान्नु वा जीवनको अन्य कुनै चेतना नराख्नु, तथा इन्द्रियजन्य भनिने सुख-दुःखभन्दा माथि उठ्नु हो।
आत्म-प्रेम कुनै ठोस वस्तुभन्दा पनि बढी अपारदर्शी हुन्छ। धैर्यवान् परमेश्वरप्रति धैर्यपूर्वक आज्ञापालन गर्दै, आउनुहोस्, हामी 'प्रेम' नामक सर्वव्यापी विलायक को प्रयोग गरी 'भ्रम' वा 'त्रुटि' को त्यो कठोर चट्टानलाई — अर्थात् आत्म-इच्छा, आत्म-समर्थन र आत्म-प्रेमलाई — पगाल्न प्रयत्न गरौं; किनकि यी कुराहरू आध्यात्मिकताको विरुद्ध लड्छन् र पाप तथा मृत्युको नियम हुन्।
Through repentance, spiritual baptism, and regeneration, mortals put off their material beliefs and false individuality. It is only a question of time when "they shall all know Me [God], from the least of them unto the greatest." Denial of the claims of matter is a great step towards the joys of Spirit, towards human freedom and the final triumph over the body.
There is but one way to heaven, harmony, and Christ in divine Science shows us this way. It is to know no other reality — to have no other consciousness of life — than good, God and His reflection, and to rise superior to the so-called pain and pleasure of the senses.
Self-love is more opaque than a solid body. In patient obedience to a patient God, let us labor to dissolve with the universal solvent of Love the adamant of error, — self-will, self-justification, and self-love, — which wars against spirituality and is the law of sin and death.
भौतिक अस्तित्वको भ्रमपूर्ण जीवनमाथिको विश्वासबाट प्राप्त तीखा अनुभवहरू, साथै हाम्रा निराशा र अनवरत दुःखकष्टहरूले हामीलाई थकित बालबालिकाझैँ ईश्वरीय प्रेमको काखतर्फ डोर्याउँछन्।
The sharp experiences of belief in the supposititious life of matter, as well as our disappointments and ceaseless woes, turn us like tired children to the arms of divine Love.
सुधार खराबीमा कुनै स्थायी आनन्द हुँदैन भन्ने बुझेर आउँछ, र विज्ञान अनुसार राम्रोको लागि स्नेह प्राप्त गरेर पनि, जसले अमर तथ्यलाई प्रकट गर्दछ कि न त सुख न पीडा, भोक न जोश, पदार्थमा वा पदार्थमा अवस्थित हुन सक्छ, जबकि दिव्य मनले सुख, पीडा, वा डरको झूटा विश्वासहरू र मानव मनको सबै पापी भोकहरूलाई नष्ट गर्न सक्छ र गर्छ।
खराबी कहिलेकाहीं मानिसको अधिकारको सर्वोच्च धारणा हो, जबसम्म उसको राम्रोमा पकड बलियो हुँदैन। त्यसपछि उसले दुष्टतामा आनन्द गुमाउँछ, र यो उसको पीडा बन्छ। पापको दुःखबाट बच्ने तरिका पाप गर्न बन्द गर्नु हो। अर्को कुनै उपाय छैन।
Reform comes by understanding that there is no abiding pleasure in evil, and also by gaining an affection for good according to Science, which reveals the immortal fact that neither pleasure nor pain, appetite nor passion, can exist in or of matter, while divine Mind can and does destroy the false beliefs of pleasure, pain, or fear and all the sinful appetites of the human mind.
Evil is sometimes a man's highest conception of right, until his grasp on good grows stronger. Then he loses pleasure in wickedness, and it becomes his torment. The way to escape the misery of sin is to cease sinning. There is no other way.
सजाय नभएको भए पाप बढ्दै जाने थियो। येशूको "हाम्रा ऋणहरू क्षमा गर्नुहोस्" भन्ने प्रार्थनामा क्षमाका सर्तहरू पनि स्पष्ट पारिएका थिए। व्यभिचारमा परेकी महिलालाई क्षमा दिँदा उहाँले भन्नुभयो, "जाऊ, र अब उप्रान्त पाप नगर।"
Without punishment, sin would multiply. Jesus' prayer, "Forgive us our debts," specified also the terms of forgiveness. When forgiving the adulterous woman he said, "Go, and sin no more."
तपाईंले थाहा पाउनुहुनेछ कि 'क्रिश्चियन साइन्स' मा पहिलो कर्तव्य भनेको परमेश्वरको आज्ञा पालन गर्नु, एउटै मन राख्नु र अर्को व्यक्तिलाई आफूलाई जस्तै प्रेम गर्नु हो।
You will learn that in Christian Science the first duty is to obey God, to have one Mind, and to love another as yourself.
प्रेमको उद्देश्य पापीलाई सुधार्नु हो।
The design of Love is to reform the sinner.
हामी उहाँलाई भौतिक रूपमा होइन, बरु आध्यात्मिक रूपमा ईश्वरीय मन, जीवन, सत्य र प्रेमका रूपमा चिन्दछौं। जब हामी उहाँको ईश्वरीय स्वरूपलाई बुझ्छौं र उहाँलाई सही समझका साथ प्रेम गर्छौं, तब हामी उहाँको आज्ञा पालन गर्छौं र उहाँको आराधना गर्छौं; यस क्रममा हामी अब भौतिक अस्तित्वलाई लिएर संघर्ष गर्दैनौं, बरु हाम्रा परमेश्वरको प्रचुरतामा आनन्द मनाउँछौं।
Not materially but spiritually we know Him as divine Mind, as Life, Truth, and Love. We shall obey and adore in proportion as we apprehend the divine nature and love Him understandingly, warring no more over the corporeality, but rejoicing in the affluence of our God.
EOMदैनिक कर्तव्यहरू
मेरी बेकर एड्डी द्वारा
दैनिक प्रार्थना
प्रत्येक दिन प्रार्थना गर्नु यस चर्चका प्रत्येक सदस्यको कर्तव्य हुनेछ: "तपाईंको राज्य आउँछ;" ईश्वरीय सत्य, जीवन, र प्रेमको शासन ममा स्थापित होस्, र मबाट सबै पाप हटाउन; र तपाईंको वचनले सबै मानिसजातिको स्नेह समृद्धि, र तिनीहरूलाई शासन गर्न सक्छ!
चर्च म्यानुअल, अनुच्छेद 8 सेक्सन।4 ।
प्रेरणा र कार्यहरूको लागि नियम
न त दुश्मनी वा न केवल व्यक्तिगत अनुलग्नकले मदर चर्चका सदस्यहरूको मनसाय वा कार्यलाई प्रोत्साहित गर्नुपर्दछ। विज्ञानमा, ईश्वरीय प्रेमले मात्र मानिसलाई चलाउँछ; र एक इसाई वैज्ञानिकले प्रेमको मिठो सुविधाहरू प्रतिबिम्बित गर्छन्, पापलाई हप्काउँदा, साँचो भ्रातृत्व, परोपकार र क्षमा मा। यस चर्चका सदस्यहरूले दिनहुँ हेर्नुपर्दछ र सबै खराबीबाट छुटकारा पाउन प्रार्थना गर्नुपर्दछ, भविष्यवाणी गर्न, न्याय गर्ने, निन्दा गर्ने, सल्लाह दिने, प्रभाव पार्ने वा गल्तीबाट प्रभावित हुनबाट।
चर्च म्यानुअल, अनुच्छेद 8 सेक्सन।1 ।
ड्यूटी गर्न सतर्कता
यो चर्चका प्रत्येक सदस्यको कर्तव्य हुनेछ कि उसले आक्रामक मानसिक सल्लाहको विरुद्ध दिन प्रतिदिन स्वयंलाई बचाउनु पर्छ, र परमेश्वर, आफ्ना नेता र मानिसजातिप्रति आफ्नो दायित्वलाई बिर्सनु वा बेवास्ता गर्नु हुँदैन। उसको कामले उसलाई न्याय गरिनेछ, र न्याय गरिनेछ वा दोषी हुनेछ।
चर्च म्यानुअल, अनुच्छेद 8 सेक्सन।6 ।